السيد الطباطبائي

126

قرآن در اسلام ( طبع قديم ) ( فارسى )

آن را بهدف خود نزديك و بالاخره پيروز مىكند چنان كه خداى متعال مىفرمايد « 1 » : « رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى » سوره طه آيه 51 . و باز مىفرمايد : « الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى وَ الَّذِي قَدَّرَ فَهَدى » « 2 » سوره اعلى آيه 3 . و نيز تذكر داده شد كه نوع انسان ازين كليت - قانون هدايت عمومى - مستثنى نيست و در زندگى خود هدفى دارد كه بسوى آن متوجه و با تجهيزاتى مجهز است كه با آن متناسب است و پيروزى او دريافتن هدف خود كمال و سعادت اوست و شكست و نوميدى او از وصول آن نقض و شقاوت و بدبختى اوست و با راهنمائى آفرينش بسوى هدف و غايت خود هدايت مىشود ، خداى متعال در هدايت خصوص انسان مىفرمايد : « إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ نُطْفَةٍ أَمْشاجٍ نَبْتَلِيهِ فَجَعَلْناهُ سَمِيعاً بَصِيراً إِنَّا هَدَيْناهُ السَّبِيلَ إِمَّا شاكِراً وَ إِمَّا كَفُوراً » سوره دهر آيه 3 ( ترجمه : بدرستى ما انسان را از

--> ( 1 ) خداى ما كسى است كه بهر چيز آفرينش ويژهء آن را داد سپس ( بسوى منافعش ) راهنمائى كرد . ( 2 ) كسى كه آفريد پس درست كرد و كسى كه اندازه داد پس راهنمائى كرد .